گاهي اوقات تغيير ، مثل يك رودخانه من را با خود مي برد ...

بدون اينكه بتوانم گلها و قاصدكهاي اطراف رودخانه را ببينم ...

فقط به همراه آب ميروم !! و ميروم و ميروم ...

____________________________


گاهي به دوراهــي هاي زمــين که ميرســم

چشم به آســمــان ميـدوزم ...

آنــجــا هميــشه راه يکــيست .

____________________________


حکايت عجيبي اســت ..! با چــشــمهاي باز ! خــواب ديــدن ...

____________________________


من اين شب زنده داري را دوست دارم

من اين پريشاني را دوست دارم ..

بغض آسمان دلتنگي را دوست دارم

من اين ديوانگي را دوست دارم ..

____________________________


گـاهي دلم مي خواهد وقتي بـغـض مي کنـم

خـدا از آسمـان بـه زمـيـن بـيايد ..

اشــک هايم را پـاک کند ، دسـتم را بـگـيرد

و بـگويـد : ايـنـجا آدمـها اذيتـت مي کنـنـد ؟

بــيــا بــرويــم ...

____________________________


گاه حتي نــمي خواهــم ...

هيــچ دستِ نوازشــي ...

يا که هيــچ صدايــي که ...

بپرسد از دلــم دليلِ خاموشي

گاه در بــرکه ي دلِ مــن ..

يک تلنگر .. همــچو توفــان است

گاه در نــگاهِ من ... قطره ي اشــکم ..

بغــضِ ابر ... يا که بــاران است ..

____________________________


چه زيــبــا گفــته سهــراب :

" گــاه زخمي که به پا داشــته ام

زيــر و بــم هاي زميــن را به من آمــوخته است "

____________________________

بهترين مترجم كسي است كه ..
بتواند سكوت ديگران را ترجمه كند .

____________________________

از شيخ ِ بهايي پرسيدند : خيلے سخت مي گذرد ، چـه بايد کرد ؟

شيخ گفت: خودت که مي گويي ، سخت مےگذرد ، سخت کــه نمي ماند!

پس خـــدا را شکــر کــه مي گذرد و نمي ماند ...